5 juli’17

Binnen een weekje vertrekken we richting Monte Carlo voor de Monaco Solar & Electric Boat Challenge. Deze week staat volledig in het teken van testen, en met succes! Sinds begin deze week komt de boot eindelijk op draagvleugels het water uit. De boot blijft over langere afstanden nog niet helemaal stabiel vliegen, maar het begint er nu echt op te lijken dat dit snel wel gaat lukken. Het is nu vooral een kwestie van finetunen van het stabilisatiesysteem, zodat ook over grote afstanden stabiel gevlogen kan worden. We gaan er deze week alles aan doen om dat voor de race in Monaco voor elkaar te kunnen krijgen. De race zelf is 13 t/m 15 juli, wij zullen 10 juli vertrekken vanuit Nederland. Wil je een kaartje van ons uit Monaco? Dan is deze week je laatste kans om onze crowdfunding te steunen! Het programma van de race is als volgt:


De race

Een duurrace en sprint hebben we al eerder gevaren in Friesland, de slalom is echter een nieuw onderdeel voor ons. Over een afstand van 400m liggen boeien waar alle boten tussendoor moeten varen. Elk team krijgt twee pogingen, de snelste tijd telt. Wanneer je een boei mist dan krijg je DSQ (disqualified) en 0 punten, het is dus zaak om het parcours succesvol af te leggen.
Een ander belangrijk verschil ten opzichte van Friesland is dat de race een stuk de zee op is terwijl de rest van het team in de haven staat. Zo is de afstand tussen boot en team een stuk groter, wat qua communicatie met de piloot veel lastiger is. Wanneer er een probleem is onderweg, kan je ook niet zomaar langs de kant gaan liggen. Van tevoren is dus goed nagedacht wat er in bepaalde situaties gedaan moet worden.

Het klimaat

Een ander verschil is natuurlijk het weer in Monaco. Er zal daar waarschijnlijk een hogere temperatuur en zoninstraling zijn. De zoninstraling is zeker positief, de temperatuur kan wel een risico vormen. De zonnepanelen worden steeds minder efficiënt naarmate ze heter worden, dus deze moeten zo koel mogelijk gehouden worden. Ook de motortemperatuur is cruciaal, we hebben eerder immers al problemen gehad dat deze te heet werd. Wanneer het buiten nog aanzienlijk warmer wordt, is een goede koeling dus echt noodzakelijk.

De zee

De zee vormt als laatste een aantal uitdagingen: het water is zout en er zijn hoge golven. Wanneer zout water bij de elektronica komt, krijg je vrijwel direct kortsluiting. Als zout water bij metaal komt, gaat het ontzettend snel corroderen. Nu zijn alle onderdelen hiertegen beschermd, maar garantie dat het goed gaat krijg je nooit. We moeten de boot dus goed schoonspoelen en reserveonderdelen meenemen van de risicovolle delen.
De golfslag op zee is met name van invloed op het stabilisatiesysteem. Dit systeem zou de boot ook op grotere golven stabiel moeten houden, maar is natuurlijk voornamelijk getest op het kanaal, waar nauwelijks golfslag is. Het blijft dus nog even spannend hoe het zich op de hogere en langere golven op zee zal gaan gedragen.

28 juni ’17

Omdat een groot deel van onze volgers technisch is en wel houdt van veel getalletjes, deze week Solar Boat Twente samengevat in cijfers.

De Boot

De ‘Conrad Solar Boat Twente’ is 7,5 m lang en 1,6 m breed, dat is 2 keer onze Renault Twingo achter elkaar. Qua gewicht is de boot met amper 120kg overigens wel 16 keer zo licht als deze auto’s. Hierdoor kunnen we tot wel 50 km/h varen, 35 km/h over lange afstanden (kruissnelheid). Dat is net zo hard als Usain Bolt liep tijdens zijn wereldrecord op de 100 m, alleen dan houden wij dat vol totdat de zon onder gaat.

Op het dek ligt 11 m2 aan zonnepanelen, waarmee we ruim 1/3 van ons kantoor kunnen vullen. Bij een instraling van 1000 W/m2, loodrecht op het zonnedek, hebben we daarmee 1750 W van de zonne-energie om de boot aan te drijven. Deze energie wordt eerst tijdelijk opgeslagen in de 1500 Wh accu. Op een volle accu zouden we voor 2 dagen koffie kunnen zetten voor het team. In plaats daarvan drijven we hiermee liever de elektromotor aan. De motor heeft een vermogen van 6 kW, maar op kruissnelheid is slechts een kwart van het vermogen nodig, ongeveer evenveel als een waterkoker. Met de beweging van de motor gaan ook de 5 bladen van de schroef draaien, een 3 blads en een 2 blads schroef achter elkaar. Op kruissnelheid draaien beide schroeven ruim 30 keer per seconde rond, elk in een andere richting.

Doordat de boot op zonne-energie vaart, besparen we een hoop geld op de rekening en CO2 in de lucht: 2 vliegen in 1 klap! Als je kijkt naar een speedboot, een van de weinige boten die qua snelheid in de buurt komt bij onze boot, stoot deze 0,5 kg CO2 uit per km. Neem bijvoorbeeld de 55 km lange duurrace in Akkrum. Alleen op die dag hebben we al 27 kg CO2 en 11,3 L benzine bespaard, wat ons €18,29 zou hebben gekost. Stel je voor dat elke test zo veel zou kosten…

Het Team

Met 15 mensen zijn we al sinds 5 september bezig om over 15 dagen te starten aan het WK in Monaco. Door een geweldige samenwerking van 8 verschillende studies en 50 externe bedrijven en organisaties, is het gelukt om in 12 weken het ontwerp van de boot te presenteren. Na nog eens 19 weken bouwen kan de boot gepresenteerd worden aan alle 225 aanwezigen!

De Race

Over 12 dagen vertrekken we met 3 auto’s en natuurlijk de trailer richting Monaco: 1300 km enkele reis door 5 verschillende landen. Na 8 weken testtijd sinds de onthulling begint op 13 juli 2017 de eerste van de 3 racedagen. Hier zullen 3 onderdelen gevaren worden:

1) de duurrace: gedurende 2 uur zo ver mogelijk varen
2) een slalom
3) de sprint van ong 200m. Hierover volgende week meer.

Nu nog 2 weekjes hard doorwerken om te zorgen dat we straks terugkomen met die top-3 klassering vanuit Monaco!

21 juni ’17

Na een lange, uitputtende maar ook leuke en leerzame negen maanden hebben wij als Solar Boat Twente eindelijk een presenteerbare en (ook niet onbelangrijk) varende boot! Sinds het NK in Akkrum hebben wij deze boot al meerdere malen tentoon mogen stellen op verschillende beurzen, open dagen en bedrijfsbezoeken.

Voor een boot van 7,5 meter bij 1,60 heb je natuurlijk wel een bijzondere trailer nodig. Zoals onze trouwe volgers natuurlijk weten, hebben wij een crowdfundactie voor een trailer op het moment. Deze collosale aanhanger van 10,5 meter lang, 2,5 meter breed en 2,25 meter hoog staat sinds enkele weken bij ons in de werkplaats. Deze trailer hebben wij custom laten maken bij Cobra Trailer uit Duitsland. Wanneer hij open staat, heeft hij overigens een opvallende overeenkomst met een nietmachine 🙂 Van de producent hebben wij de trailer in bruikleen gekregen tot de crowdfundactie afloopt eind juli.

Rijden met dit gigantische object is geen makkelijke opdracht. De afgelopen weken zijn er een handvol stoeprandjes geraakt en zelfs een enkel stukje groen vernield, maar het gaat steeds beter! Er is zelfs al een middagje geoefend met achteruit rijden op een lege parkeerplaats.

Over minder dan drie weken zal deze trailer, samen met de boot, 1400 kilomter naar Monaco moeten afleggen. Tot die tijd zijn we nog druk bezig met een kleine optimalisatieslag en een handvol praktische dingen aan de boot. Ik denk dat ik voor het hele team spreek als ik zeg dat we verschrikkelijk veel zin in de komende paar weken hebben!

Wil je ons helpen met het afbetalen van de trailer? Check dan de crowdfunding.

Wil je ook de boot een keertje op een evenement of een bedrijfsbezoek van Solar Boat Twente? Neem dan contact op met contact@solarboattwente.nl!

 

7 juni ’17

Anderhalve week geleden begon onze allereerste race, de Eneco ZonnebootRace in Akkrum. Er kan natuurlijk maar 1 bestuurder in de boot en bovendien zijn we niet het hele weekend op het water. Waar is het team dan eigenlijk de hele tijd mee bezig? Daarom deze blog: ‘Racen achter de schermen’.

Het begint al op de donderdag, als we onderweg gaan richting Friesland. Iedereen heeft zijn kampeerspullen verzameld, inclusief het lompe koffiezetapparaat natuurlijk, de boot staat in de trailer, gereedschap en reserveonderdelen liggen klaar en rond het middaguur vertrekken we naar Akkrum. Eenmaal daar komen we bij een grasveldje naast een VVV-kantoor en een haventje: onze camping voor de komende dagen, samen met zo’n 35 andere teams. De tentjes worden opgezet naast de boot en zo begint het al een gezellig kamp te vormen. Intussen wordt nog wat gesleuteld aan de boot, het kan altijd beter tenslotte! ’s Avonds kunnen we onze nieuwsgierigheid niet bedwingen en maken we vast een rondje langs alle boten van de concurrentie, die ook op de camping te vinden zijn.

Dag #1: Duurrace

Op de eerste dag moet de boot een route van 55km afleggen, niet het meest interessante onderdeel voor toeschouwers. Het is dan ook nog rustig op de kant. Piloot Ids zit in de boot, maar ook team strategie zit niet stil. Zij racen met de auto mee langs de route, om maar binnen het bereik van de portofoons te blijven. Op de laptop komt alle data van de boot binnen, waarmee de racestrategie wordt bijgesteld en de gewenste snelheid wordt doorgegeven aan de piloot. Ook het technisch team staat paraat: mocht er onderweg iets kapotgaan aan de boot, moet dat snel gefikst kunnen worden. Daarom is ook een auto met gereedschap en technische kennis in de buurt. Zolang zich geen problemen voordoen, kan deze auto rustig langs de kant staan om Ids aan te moedigen. Gelukkig was dit het geval 🙂 Ondertussen moet natuurlijk iedereen die er niet bij is, op de hoogte worden gehouden van de stand van zaken: contact houden met alle partners, familie & vrienden foto’s sturen, social media bijhouden.

Dag #2: Rondje Akkrum & sprint

De tweede dag blijft de route gewoon in Akkrum, dus hoeft er ook niet in auto’s meegereden te worden. Dat scheelt een hoop in de logistiek! Vandaag is het wel druk in Akkrum, er is veel publiek voor de race en de rest van het dorp staat vol in verband met de jaarlijkse ‘ReuzeDei’. Wederom is het strategisch team bezig data te verzamelen, echter nu vanuit een vaste standplaats. Ook het technisch team kan tegelijkertijd toeschouwer zijn en toch paraat staan, mocht er iets gebeuren. Vandaag bleek dat wel nodig: tijdens het Rondje Akkrum kwam de schroef los te zitten, dus de boot moest uit het water om deze weer vast te draaien. We racen van de start terug naar de haven, dwars door de drukte van de markt. Daar hebben we de eerste pitstop gehad, die niet helemaal vlekkeloos verliep maar voor een eerste keer toch best redelijk. Zo kan de boot toch de race nog uitvaren. We lopen weer terug naar de finish om nog even te komen kijken.

Tot de sprint moeten we weer het water uit, om plaats te maken voor zo’n 20 Young Solar boten die dan hun sprint hebben, de havenmeester heeft een drukke dag vandaag! Na een uurtje mogen we gaan klaarliggen voor onze eigen sprint. Dit is maar een klein stukje, dus geen strategie en tijd voor reparaties onderweg. Daarom staan we met zijn allen bij de finish om onze boot het laatste stukje over de finish te schreeuwen. Eenmaal daar leggen we aan zodat iedereen onze boot kan bekijken en om te vieren dat we alle onderdelen succesvol hebben uitgevaren. We waren ontzettend opgelucht en blij: het hele team eindigt dan ook in het verfrissende water.

’s Avonds is er nog de prijsuitreiking. Er doen geruchten de ronde dat we derde geworden zijn in onze klasse… Daarom staan wij, met de nodige familie, gespannen klaar. Halverwege blijkt dat het gerucht inderdaad klopt, echter ook dat 2 klassen zijn samengevoegd voor de prijzen. Een kleine domper dat we daardoor net als 4e eindigen, maar ondanks dat zijn we nog steeds erg tevreden. Dat moet natuurlijk gevierd worden! BBQ en veel gezelligheid vormen een mooie afsluiting van het succesvolle weekend.

28 april ’17

De afgelopen weken zijn we vaak naar Eindhoven afgereisd voor het testen en de productie van ons zonnedek. De thin-film techniek is erg innovatief, wat ook betekent dat er nog extra veel getest en ontdekt moet worden. We nemen je deze week mee in de route naar een compleet zonnedek!

Nadat we een plan van aanpak hadden samengesteld met Solliance Solar Research volgde de volgende fase. Het uitzoeken van een geschikt laminaat wat de cellen goed beschermt tegen de elementen. Hierin moest de overweging gemaakt worden tussen de duurzaamheid van het laminaat, het gewicht en natuurlijk de beschikbaarheid van benodigde materialen. Nu hadden we een klein gelukje dat ons een experimenteel barrière folie voor de voorzijde van het laminaat beschikbaar werd gesteld. Dit folie is gemaakt van een PET gecoat met een chemische laag welke deze 100% waterdicht maakt. Want ja, PET laat altijd een klein beetje water door, iets wat je niet graag wil met zonnecellen die oplossen in water. Nadat er een aantal test samples zijn gemaakt met verschillende barrière folies en back sheets zijn deze onder verschillende omstandigheden getest op degradatie. Zo zijn er samples op het dak gelegd, in zeewater, normaal water, gewoon binnen in het lab en zijn er een aantal in de damp-heat kamer gezet. Van al deze testen waren we vooral benieuwd wat er zou gebeuren in de damp-heat, aangezien dit een veel gedane test is die met 1000 uur van testen 30 jaar aan normaal gebruik van een zonnecel simuleert. Nu zullen wij waarschijnlijk niet 30 jaar met deze boot gaan varen, maar het geeft natuurlijk wel een goede indruk hoe ons zelf samengestelde laminaat zich verhoudt tegen commerciële pv panelen. Bij het vergelijken van de degradatie van de samples zien we duidelijke verschillen, de experimentele coating komt er (zoals wel een beetje verwacht) als de beste eruit.

Tijdens het testen hebben we ook zeker niet stilgezeten. Naast het maken van de zonnepanelen, moeten deze ook nog op een slimme manier aan elkaar geschakeld worden. Wanneer één cel met schaduw bedekt is, dan leveren alle cellen in serie ook de lage energie van de zwakste schakel. Dit verlies is niet volledig uit te sluiten, maar door de cellen slim in te delen in arrays en gebruik te maken van zogenoemde smart bypass diodes kunnen we dit verlies wel minimaliseren.

Direct na de testfase zijn we begonnen met de productie. Onder toeziend oog van Monique en Dorrit van Solliance hebben we een aantal weken zitten knippen, snijden, plakken en lamineren in de laboratoria en de cleanroom van Solliance, waar we toch redelijk regelmatig tot de late uurtjes te vinden waren, iets wat de trouwe 3fm luisteraar wellicht al had meegekregen. Nu alle panelen zijn gemaakt en getest zijn, zijn we begonnen met het leggen van de cellen op de boot. En zo komt het einde van de productiefase weer een stukje dichterbij!

DSC_0106
DSC_0260
20170426_cell with shunt(defect)Defecte cel
20170426_Normal functioning cellWerkende cel

29 maart ’17

Dit jaar werken we naar een aantal zonnebootraces toe.  Zo’n race bestaat uit een aantal onderdelen en heeft bovendien vele regeltjes waar onze boot en het team aan moeten voldoen. Met minder dan 2 maanden te gaan tot onze eerste race, is het hoogste tijd om je alles hierover uit te leggen.

De eerste race is het Nederlands Kampioenschap in Akkrum, Friesland. Dit jaar vindt deze race plaats op 26 en 27 mei. Hier viert de race haar eerste lustrum, dus ook voor de organisatie is het een speciale editie. In onze klasse strijden we tegen zo’n 10 andere teams voor een top-3 klassering. Daarnaast zijn er ongeveer 10 teams in andere klassen en ook nog 20 teams in de Young Solar Challenge. Voor ons bestaat deze eerste race uit 3 onderdelen: de duurrace (26 mei), het ‘Rondje Akkrum’ en de sprint (beide op 27 mei).

Op de eerste dag moeten we een afstand afleggen van ruim 50km. Dit is een mooie route door de Friese sloten en meren. Doel is natuurlijk om als eerste te finishen. De grootste uitdaging zit in dit onderdeel in het verdelen van je energie tijdens de hele race. Hoe hard kan je gaan zonder dat je energie opraakt? Wat moet je doen als de zon niet schijnt? Wachten tot de accu weer opgeladen is (of tenminste gedeeltelijk)? Of met een slakkengangetje verdergaan? Iets anders om rekening mee te houden: in sommige slootjes kan je geen andere teams inhalen omdat het water te smal is. Ga je dan inhalen en veel energie verbruiken, of wachten? Zoals je ziet gaat deze race voornamelijk over racestrategie.

Op de tweede dag volgen nog 2 onderdelen: het ‘Rondje Akkrum’ en de sprint. Het ‘rondje Akkrum’ is een route van iets meer dan 2 km, dwars door Akkrum. Alle teams krijgen 1 uur om zo veel mogelijk rondes af te leggen. Ik raad dit onderdeel ook zeker aan voor toeschouwers, alle boten komen meerdere keren langsvaren zonder dat je zelf hoeft te verplaatsen! Dit deel van de race wordt voorafgegaan door een hardloopwedstrijd. Als de loper na 1.7 km hardlopen de boot aantikt, mag deze van start gaan. Ik weet nog steeds niet precies waarom dit onderdeel is bedacht, maar het is een grappige toevoeging!

Dan is het tijd voor het laatste onderdeel, de sprint. Met een afstand van 400 meter is dit verreweg het kortste deel, maar daarmee ook het snelste en meest spectaculaire! Alle teams halen het maximale uit hun boot om de snelste van de dag te worden.

Daarna kunnen we punten gaan optellen om te zien wie heeft gewonnen: op beide dagen zijn maximaal 45 punten te behalen, gebaseerd op de ranking. De duurrace op de eerste dag telt dus het zwaarste mee. Het team met de meeste punten wint uiteindelijk de wedstrijd en mag zich een jaar lang Nederlands kampioen noemen.

Voor meer info kan je eens een kijkje nemen op de website van de race.

20170329_RouteZaterdag
20170329_RouteZondag
20170329_Akkrum

22 maart ’17

In deze blog vertelt de romp zelf zijn verhaal:

“Begin deze week was ik eindelijk klaar om verhuisd te worden naar de Solar Boat Twente werkplaats in Hengelo. Ik ben zelf geboren in Emmeloord en ben nog nooit ergens anders geweest, dus ik was wel zenuwachtig. Mijn belangrijkste bestanddelen? Vele vierkante meters carbon, honeycomb, lijmfilm en bovenal 8 weken vol met lange dagen en hard werken. Na het hele proces van een mal maken, alle verschillende materialen een voor een in de mal leggen, afbakken en details afwerken, ben ik eindelijk af. Dan is het moment aangebroken om verder te gaan naar een nieuwe fase van onderdelen assembleren en de hele boot in elkaar zetten.

Omdat het team nog geen eigen trailer heeft en ik nog niet kan varen, moest het vervoer uitbesteed worden. Gelukkig stemde het transportbedrijf Heisterkamp ermee in om te komen helpen. Er kwam een grote vrachtwagen waar ik in werd gezet. Ze zeiden dat ik er voor het eerst van mijn leven opeens heel klein uit zag, ondanks mijn lengte van 7 meter. Ik weet niet zeker of dat een compliment is of niet…

Toen gingen de deuren dicht en zijn we vertrokken richting Hengelo. Ik was in gezelschap van de fietsen die de teamleden gebruikten om van het huisje naar de werkplaats te fietsen, dus maak je geen zorgen dat ik eenzaam was. Ongeveer 2 uur later kwamen we aan bij het terrein van Thales, ik had zo’n zin om mijn nieuwe huis te bekijken! Alleen toen kwam het slechte nieuws: de mensen die de poort open moeten maken waren al naar huis, dus we konden het terrein niet op. Een van de grootste klanten van Thales is Defensie, dus het terrein is niet zomaar voor iedereen toegankelijk. Dat betekende ook dat we de nacht moesten doorbrengen in de donkere vrachtwagen.

Na een lange nacht konden we de volgende ochtend al vroeg de nieuwe werkplaats in de oude radartoren in en kan ik eindelijk zien waar ik de komende periode ga wonen. Het is erg mooi! Heel veel plek waar ik kan staan en waar het team kan werken aan hun boot. Bovendien is het vlakbij het water, het Twentekanaal. Als het tijd is om te gaan testen, kan ik haast zelf het water in springen. Het was een spannende reis, maar ik ben ontzettend blij dat ik nu in mijn mooie nieuwe huis ben!”

15 maart ’17

Weer een update van de rompbouwers uit Emmeloord. Dit zal de laatste blog zijn vanuit hier, omdat we na 8 weken werken bijna klaar zijn! Het lossen van onze boot (het uit de mal halen) was nog even spannend: doordat bij afkoeling de mal wat krimpt, komt je product hierin vast te zitten. Door de boot al uit de mal te halen terwijl de mal nog warm is, is dit gelukkig schadevrij gelukt. Nadat de boot voor de laatste keer uit de oven is gehaald, zijn de ribben erin gelijmd. Deze zijn bedoeld om te voorkomen dat de boot gaat buigen en torderen wanneer we aan het racen zijn. Ook de aluminium inserts zijn verlijmd waaraan de struts (verticale delen waar de aandrijving en draagvleugels aan komen) vastgemaakt zullen worden. Belangrijk hierbij is vooral dat de inserts onder de juiste hoek geplaatst worden. Als hier een kleine afwijking in zit, dan staan de vleugels en aandrijving natuurlijk ook direct onder een hoek. Als laatste is het dek uitgesneden en op maat gemaakt zodat deze naadloos aansluit op de romp.

Een ander leuk puntje is dat we de laatste drie weken onze boot aan het bouwen zijn naast de bouwplek van Solar Team Eindhoven! Ook team Eindhoven is aan de slag gegaan bij VABO composites in Emmeloord dus ervaringen en kennis uitwisselen is altijd interessant bij zulke vergelijkbare projecten in dezelfde fase. Altijd leuk om te weten waarom zij bepaalde keuzes hebben gemaakt en omgekeerd natuurlijk ook.

Deze week worden de laatste puntjes op de i gezet voordat de boot en alle materialen verplaatst worden naar Hengelo. Deze acht drukke en ontzettend leerzame weken zijn snel voorbij gegaan. Stiekem hebben we ook wel weer zin om in Hengelo verder te bouwen samen met de rest van het team, die we de afgelopen periode nauwelijks nog gezien hebben.

9 maart ’17

Om half 6 (!) ’s morgens gaat mijn wekker. Na een keertje snoozen is het toch echt tijd om uit bed te stappen. Om half 7 vertrekken we met een auto vol met spullen voor onze stand richting Amsterdam. Natuurlijk kom je midden in de spits door de randstad, dus ook wij komen in de onontkoombare file terecht. Met een uur vertraging lopen we iets voor 9 de RAI binnen.

De HISWA Boat Show is een van de grootste beurzen van Nederland op het gebied van watersport. Er staan al ontzettend veel boten van alle denkbare soorten om te bezichtigen, de nieuwste producten en alles op het gebied van surfen en andere watersporten. Vanmiddag zullen er ook vele activiteiten zijn op het water en voor jonge bezoekers op het KidsLAB. Maar eerst komen alle exposanten nu langzaam binnendruppelen. Gelukkig heeft de organisatie voor koffie gezorgd!

Dan is het tijd om alle spullen klaar te gaan zetten. De boot kan helaas nog niet mee, daarom laten we heel veel foto’s en video’s zien van de afgelopen periode. Daarnaast is er een heel aantal onderdelen en materialen meegekomen, het een al zo goed als af, het ander is slechts nog het losse materiaal. Ter herkenning staat onze vlag strategisch aan het eind van het allerlangste gangpad van de hele beurs, niet te missen 🙂 Dan is het 11 uur en gaat de beurs eindelijk open.

Gedurende de dag komen er veel mensen buurten bij de stand. Het is erg leuk om enthousiaste mensen te laten zien waar we mee bezig zijn, bezoekers vinden het van hun kant ook erg leuk om alle materialen eens goed te bestuderen. Zo wil iedereen toch even onze zonne-cellen wegen en dubbelvouwen. Op de rustige momenten is het ook heel gezellig met de buren, onze concurrent-zonnebootbouwers uit Delft.

In de loop van de middag begin je wel te merken hoe slopend zo’n dag eigenlijk is. De hele dag actief op mensen afstappen en enthousiast je verhaal vertellen is heel vermoeiend. Afwisselend lopen we een rondje over de beurs, om niet alle andere gave dingen te hoeven missen, maar als het 6 uur is en de beurs gaat sluiten, zijn we toch wel opgelucht. Gesloopt, maar na een superleuke dag met leuke gesprekjes, echt geïnteresseerde mensen en veel inspiratie van andere stands gaan we tevreden weer terug naar huis. Morgen weer een nieuwe beursdag!

1 maart ’17

Het is officieel! Vanaf nu heet onze boot de Conrad Solar Boat Twente. Wij zijn erg blij met deze samenwerking en kijken vooruit op een leerzame tijd. Conrad zal naast de naam, ook onderdelen en gereedschap voor de bouw van de boot leveren.

Daarnaast is ons knusse kantoor zojuist nog iets knusser geworden. Er is een nieuw teamlid bijgekomen om een plek bij de top 3 in Monaco te kunnen bemachtigen. Mark Bruijn is een masterstudent Elektrotechniek en gaat werken aan het telemetriesysteem van de boot. Het telemetriesysteem is van groot belang bij de strategiebepaling. Om een race-strategie te bepalen, moet het team aan de kant op afstand weten hoe de boot eraan toe is (accu- en motor temperatuur bijvoorbeeld). Riskeer je een oververhitte motor als je tweede staat in de race? En als je 5e staat? Redt de boot het wel tot de finish? Het team aan de kant gaat de race-strategie bepalen door de informatie afkomstig van de boot te analyseren. Deze informatie wordt real-time verstuurd door een directe verbinding of een verbinding via het telefoonnetwerk (GPRS).

Ook gaat Mark werken aan het dashboard en het stuur. Deze zijn van groot belang voor de bestuurder van de boot. De besturing van de boot moet eenvoudig en duidelijk zijn. Ook willen we de besturing (spat)waterdicht hebben, we zitten immers op het water. Momenteel is het design van het stuur en het dashboard af en kan het testen van de elektronica beginnen.

Een van onze partners is Benchmark Electronics in Almelo, zij richten zich onder andere op testapparatuur, medische systemen en telecommunicatie. Benchmark levert ons expertise op het gebied van de accu-packs, motoren en telemetrie systemen. Zo kunnen zij uitgebreide tests doen met onze accu packs door deze bij verschillende temperaturen op te laden en te laten ontladen. Hoe meer we weten over de prestaties van de accu’s, hoe beter. Er staan namelijk flinke tijdstraffen op een accu met te veel capaciteit.

Natuurlijk gaat niet alles zonder problemen, zo is afgelopen week onze motorcontroller doorgebrand door een foutje in de testopstelling. Jammer, maar van fouten kun je leren, dus we hebben weer wat geleerd zullen we maar zeggen.

Links: het telemetrie systeem                      Boven: de Conrad Solar Boat Twente

22 februari ’17

Zoals je misschien al had gemerkt, zijn we een raceboot aan het bouwen. Als je aan een race mee wil doen, heb je natuurlijk ook een bestuurder nodig. Niet 1, maar een team van 3, voor het geval er iets onverwachts gebeurt. Het bleek echter dat het geen gemakkelijke opgave is om de juiste persoon hiervoor te kiezen. Het verhaal begint ruim twee maanden geleden:

Het was tijd geworden om iemand te kiezen, maar waarop baseer je zo’n keuze? Allereerst werd er een lijst opgesteld met eisen en handige eigenschappen, zoals vaarervaring (ook wel ervaaring genoemd), technische kennis over de boot en of diegene orders van de kant kan opvolgen. Een van de belangrijkste eisen gaat om gewicht: volgens de regels is het minimumgewicht van de bestuurder 70 of 80 kg (respectievelijk in Akkrum en Monaco). Dit ‘minimumgewicht’ betekent dat je extra gewicht moet meenemen om tot dat minimum op te vullen, maar elke extra gram is dus onnodig. Dus we besloten dat onze bestuurder absoluut niet zwaarder dan 80 kg mag zijn.

Daarop hebben we een commissie gevormd van teamleden die niet mogen/willen varen. Tijdens het teamweekend hebben ze ons eindelijk verteld wie ze hadden gekozen. De week daarop kwamen we echter ergens achter tijdens het bouwen van de romp: het gat in het zonnedek is nogal smal. Passen de bestuurders eigenlijk wel in de boot? Omdat dit vrij essentieel is, gingen we opnieuw opmeten. Twee van de drie bestuurders zaten op dat moment in Enschede, de boot was in Emmeloord, dus gewoon even uitproberen was geen optie. Uit het opmeten bleek dat het net wel, of net niet zou passen. Dus daar heb je ook niet veel aan…

Toen kregen we afgelopen week de nieuwe reglementen van het wereldkampioenschap. Wat stond er in? Het minimumgewicht was veranderd naar 70 kg, net zoals in Akkrum! Willen we nu weer de bestuurderskeuze aanpassen? Makkelijke vraag, ja! We racen dus het is essentieel om gewicht te minimaliseren. Steeds minder mensen blijven nog in de race om bestuurder te worden, dus binnen een dag is nu de keuze gemaakt voor de uiteindelijke bestuurders. Na maanden van opmeten, afwegen, bijstellen, afwegen en keuze maken, hebben we nu onze definitieve beslissing. En de namen van ons bestuurders-team zijn… … *tromgeroffel*… … … Martijn Wilpshaar, Ids de Vos en Jeroen te Braake! In de komende maanden gaan zij hun vaarbewijs behalen en dan heel veel ervaring opdoen op het water om straks top-3 te finishen tijdens de race!

20170222_Bestuurders meten

16 februari ’17

Waar er de afgelopen weken veel aandacht in de blogs is geweest voor de high-tech ontwikkelingen binnen ons project, is dat niet het enige aspect van Solar Boat Twente. Zonder partners is een project als het onze namelijk niet mogelijk.

Dit klinkt natuurlijk erg cliché, maar ondersteuning is niet vanzelfsprekend. Inmiddels hebben zich (op moment van schrijven) 26 bedrijven en organisaties bij ons aangesloten en met nog zeker 15 bedrijven zijn we het partnerschap rond aan het maken. Dit lijkt heel wat, maar, als we de statistieken erop nahouden, komen we momenteel op 473 bedrijven die we gecontacteerd hebben, zeker 650 mensen waar we mee gesproken hebben tijdens meer dan 1500 gesprekken.

Binnen het subteam Externe Betrekkingen werken we met vier teamleden dagelijks aan het leggen en onderhouden van contacten met huidige en toekomstige partners. Hoe we dat doen? Zoals de regelmatige lezer waarschijnlijk gemerkt heeft, is het vaak een drukke bedoening in ons knusse kantoor. Erg gezellig, maar onhandig om in alle rust een partner telefonisch te woord te staan. Vandaar dat we bijna elke middag in een apart zaaltje onze telefoongesprekken voeren.

Over de afgelopen periode is er een duidelijk ontwikkeling te zien in het type bedrijven waar we contact mee opnemen. Waar we eerst nog weinig hadden om te laten zien (en eigenlijk zelf nog niet wisten hoe onze boot er uit komt te zien) kunnen we momenteel veel specifieker naar een bepaald product of een bepaald onderdeel vragen. Zo hebben onze draagvleugels de afgelopen maanden een steeds definitiever ontwerp gekregen en kunnen wij dus specifieker freesbedrijven benaderen en een indruk geven van de geometrie van de onderdelen. Hierin is het een duidelijk voordeel dat ons subteam uit technische studenten bestaat: Je hebt een goed beeld van wat de technische subteams hebben bedacht en kunt dat communiceren met de verschillende bedrijven.

‘Waarom nog die tussenpersoon tussen de technische subteams en de (vooral) technische bedrijven?’, vraagt de oplettende lezer zich wellicht af. Subteam Extern legt het eerste contact tussen Solar Boat Twente en de bedrijven. Hierbij gaat het bijvoorbeeld over algemene informatie over het project, wederprestaties vanuit onze kant maar toch vooral het zoeken van de juiste persoon binnen een organisatie. Zodra het eerste contact is gelegd, koppelen we die persoon aan het desbetreffende teamlid. Ook bedrijfsbezoeken doen we vrijwel altijd met twee teamleden: één van Extern en één van de techniek. Zo kunnen de jongens die zich op het ontwerp en de constructie van de boot richten zich specifiek met hun taken bezighouden en efficiënt met onze partners samenwerken. Dit is ook voordelig voor onze partners: een goede samenwerking kun je pas aangaan als de juiste mensen met elkaar in contact gebracht zijn.

Deze samenwerkingen zijn niet alleen nuttig voor Solar Boat Twente, ook op persoonlijk vlak steekt iedereen er wel wat van op. Hoe vaak kom je bij een bedrijf waar ze tot 5 meter hoogte metaal kunnen draaien of krijg je de kans in een semi-cleanroom zonnecellen te lamineren?

20170126_165926

Presentation at Thales

WhatsApp Image 2017-02-16 at 00.20.14

Zonne-cellen lamineren bij Solliance

1 februari ’17

Nog 16 weken tot de zonnebootrace in Akkrum, het Nederlands kampioenschap. Inmiddels zijn we druk bezig met de realisatie van wat we het afgelopen jaar hebben uitgedacht, berekend en getekend. Waar we in onze ontwerpfase vaak met z’n allen op ons krappe kantoor zaten, is het nu toch wel even wennen aan de rust. Een deel van het team zit in wisselwacht in Emmeloord, er worden onderdelen gefabriceerd in de werkplaats van de universiteit, in Eindhoven is er drukte aan het zonnedek en wekelijks staan er meerdere bezoeken gepland bij bedrijven. Gelukkig heeft onze electrical engineer voor een degelijke geluidsinstallatie gezorgd om fijne deuntjes door de kamer te slingeren.

Na een half jaar fulltime op het scherm van je laptop turen, is het nu wel prachtig om te bouwen aan de boot. Het verwezenlijken van een tekening geeft nog wel eens wat rare blikken: ‘Is dit onderdeel echt zo klein?’ of ‘Is de boot echt zo groot?’, maar vaak ziet het er in het echt toch gaver uit dan op tekening. Ook komen dingen naar voren dat een onderdeel toch niet op de door jou bedachte manier gemaakt kan worden en er geïmproviseerd moet worden. Zo kon een groot rond gat niet gefreesd worden in het plaatje aluminium. Wel kon de freesmachine in een cirkelpatroon kleine gaatjes boren en hebben we door 100 gaatjes ‘te prikken’ toch het ronde gat gekregen. Helaas zijn er ook onderdelen die onvermijdelijk om een herontwerp vragen: een leermoment en meteen weer een nieuwe uitdaging.

Op het kantoor tussen de deuntjes door is er onverwachts bezoek: de pakketbezorger die weer onderdelen voor de boot brengt. Het moment dat de grote jongens weer klein worden en meteen met de nieuwe speeltjes gaan spelen. Zoals een teamgenoot zei: mannen blijven kinderen, alleen het speelgoed verandert. Zo langzamerhand puilen de kasten uit van de pakketjes en zien we tussen de dozen het kantoor niet meer.

Dit is niet voor lang, want binnenkort zullen we onze intrek nemen in onze werkplaats op het terrein van Thales in Hengelo. Het is de bedoeling dat alle onderdelen hier samen komen en de boot hier steeds meer vorm krijgt. Dit betekent ook dat het team nog verder verspreid zal worden over de lage landen en de pakketbezorger steeds minder enthousiaste teamgenoten in het kantoor aan zal treffen.

20170201_16_100rondjes

100 rondjes prikken

Een superkleine lager

26 januari ’17

Afgelopen weekend waren wij met dertien man en een vrouw op teamweekend in Duitsland, net buiten Bad Ems. Het was een weekend vol gezelligheid, rust en teambuilding. Het begon vrijdag al goed met een gezellige reis richting Duitsland waar de recente verhalen vanuit Emmeloord gedeeld konden worden. Een aantal van ons hadden elkaar al drie weken niet meer gezien.

Het huis was gigantisch! We hadden een sauna, een houtkachel, industriële keuken en genoeg kamers om in te verdwalen. Ook lag er ook nog eens een goede laag sneeuw die de sfeer alleen maar beter maakte.

’S Avonds hebben we gezellig met elkaar gegeten gevolgd door een relaxte avond. Een teamlid had een Wii meegenomen dus ’s avonds hebben we een onderlinge Mario Kart competitie gedaan. Er stond veel op het spel, namelijk wie in onze boot mag gaan varen tijdens de race. (Misschien zijn er toch ook wel andere factoren van belang…)

De volgende dag besloten we naar Koblenz te rijden, ongeveer 40 minuutjes verderop. Na lang gezocht te hebben naar een parkeerplaats vonden we er eindelijk eentje op een afstand van ongeveer drie kilometer van het centrum. Toen we in het centrum kwamen werd duidelijk waarom, er was een bijeenkomst van rechts populistische partijleiders in de stad! Deze bijeenkomst ging gepaard met de nodige demonstraties wat er ook weer voor zorgde dat er meer dan voldoende politie op de been was.

Om hieraan te ontsnappen hebben we besloten maar een biertje te doen in een bierproeflokaal. Dit biertje hebben we ons goed laten smaken waarna de tocht terug naar de auto kon beginnen, dit keer met de lokale kabelbaan over de rivier.

Eenmaal weer thuis besloten we een midwinterbarbeque te houden. Helaas ging deze eventjes later weer niet door vanwege een gebrek aan vuur, dus hebben we het vlees maar op de bakplaat gegooid. De avond bestond uit meer gezelligheid en mario kart.

Zondag hebben we lekker rustig aan gedaan en wat schoon gemaakt. We zijn die dag op tijd terug naar Enschede gereden omdat we maandag weer hard aan de bak moesten! Een deel is weer teruggegaan naar Emmeloord en het andere deel ging hier in Enschede weer hard aan het werk. Nu we eindelijk onderdelen aan het fabriceren zijn begint het toch wel heel echt te worden!

FBFoto

Met op de achtergrond ons huis

WhatsApp Image 2017-01-22 at 21.31.03

In de kabelbaan

WhatsApp Image 2017-01-22 at 21.31.10

En het uitzicht vanuit de kabelbaan

18 januari ’17

Lieve bloglezer,

In deze blog een klein kijkje in het leven van een composietlegger. Op het moment van schrijven zitten er 7 werkdagen op bij VABO composites in Emmeloord en onderhand begint alles al wat meer te wennen. Waar je de eerste dagen vooral bezig bent met het zoeken naar waar alle spullen staan, worden de dagen nu zeer productief afgesloten. Om maar even een werkdagje door te nemen:

Om 5:30, op een boerderij ergens tussen Urk en Tollebeek, begint voor 4 moedige mannen de dag. De wekker gaat en het is nu zaak om niet te snoozen maar om te ontbijten en lunch te smeren, na een klein fietstochtje van 10 minuten gaat om 6:10 namelijk de bus richting Emmeloord.

Nadat het plan voor de dag doorgenomen is onder het genot van een bakkie koffie, gaan we de werkvloer op en aan de slag. Activiteiten waar je zoal mee bezig bent zijn schuren, schoonmaken, lijmen, schoonmaken, knippen, schoonmaken, meerdere lagen mould release in de mal aanbrengen en nog maar eens schoonmaken.

De mal voor de romp van de boot is gefreesd uit piepschuim en een soort pasta en is in twee delen geleverd. Allereerst moet deze mal schoongemaakt worden met aceton en daarna met mould cleaner. Een goedje dat ook vet, hars en vele kunststoffen kan losweken of oplossen. De twee malhelften zijn erg poreus vanwege het materiaal waaruit ze gefabriceerd zijn en zullen dus nog gesealed moeten worden zodat we later een vacuüm op ons carbon kunnen zetten (dat is nodig bij het afbakken). Het sealen van de mal wordt gedaan door een ‘mould sealing agent’ aan te brengen dat de poriën van het materiaal opvult. De laatste lagen die in de mal worden aangebracht zijn ‘mould releasing agents’ zodat het carbon product uiteindelijk wel uit de mal komt en er niet aan vast blijft plakken. Als de mould release heel goed is aangebracht kan je er een stukje schilderstape op aandrukken en daarna gewoon met je mond eraf blazen. Zowel de cleaner, sealer als releaser zijn vrij gevaarlijke, giftige, bijtende en licht ontvlambare stoffen waarbij je dus altijd nitril handschoenen en een mondkapje met filter moet dragen. Na het aanbrengen van alle lagen (ongeveer 12) en het curen van deze lagen, kunnen de malhelften aan elkaar verbonden worden en luchtdicht afgesloten worden. Dat is ook het punt waar we nu op zijn aangekomen.

Van half 7 tot half 5 wordt er iedere dag gewerkt en binnen 8 weken hopen we de composiet onderdelen af te hebben, maar voor die tijd is er vast wel een nieuwe blog vanuit Emmeloord.

DSC04587

2 helften van de mal

WhatsApp Image 2017-01-13 at 09.37.41

Topmal in wording

WhatsApp Image 2017-01-16 at 17.54.18 (1)

Werken aan de mal

21 december ’16

Nog 4 nachtjes slapen en het is alweer Kerst, nog 7 dagen later begint het nieuwe jaar 2017! Het jaar waarin de boot gemaakt gaat worden. Het jaar van de eerste races van Solar Boat Twente. Direct in januari beginnen we met het maken van de romp van carbon. Intussen blijven we druk bezig om de overige onderdelen te optimaliseren en op tijd af te maken. Hierna worden alle onderdelen in elkaar gezet om zo voor het einde van april een varende boot te hebben.
Deze periode van bouw leent zich natuurlijk perfect om mooi beeldmateriaal te maken, wat we ook zeker aan iedereen gaan laten zien. Alvast een goed vooruitzicht voor 2017!

Voor nu is het eerst zo dat de kerstvakantie weer voor de deur staat. Wij merken in het team dat iedereen best wel toe is aan vakantie, dus iedereen moet verplicht minstens 1 week niets doen voor de boot. Om dit wat te vergemakkelijken, hebben we een aantal kerstvakantietips voor onszelf om vakantie te vieren en toch de boot niet te hoeven vergeten. Deze willen we natuurlijk graag met jullie delen!

  • Kerst is natuurlijk niet geslaagd zonder kerstkoekjes! Het perfecte recept is dat van overheerlijke bootkoekjes (zie het plaatje). Het deeg is heel gemakkelijk te maken van bloem, suiker, boter en ei. Dan maak je de vulling, in dit recept een kokosvulling maar je kan alles kiezen wat je maar lekker vindt.
  • De beste kerstsong om te draaien is: “I saw three ships (come sailing in)”
  • Vier oud en nieuw eens op een speciale locatie: aan boord van een schip. Dat kan op verschillende plaatsen waaronder Rotterdam en Amsterdam/IJmuiden.
  • In plaats van met champagne het nieuwe jaar in te luiden, kiezen we dit jaar een ‘Duikboot’. Dit is een glas bier met daarin een glaasje jenever op z’n kop. Of het lekker is, dat kunnen we niet garanderen…
  • 1 Januari is het volgens goed gebruik tijd voor de nieuwjaarsduik. In een boot zou dit natuurlijk een stuk warmer zijn, maar dit is toch echt het enige moment waarop je uit de boot moet stappen en zelf het koude water in springt.
  • Na nieuwjaar is er nog een week over tot het nieuwe collegejaar weer begint, tijd voor vakantie! Geniet nog een paar dagen van een zonnig Monaco, voordat het nieuwe jaar weer losbarst.

Met deze vakantietips wensen we iedereen een hele fijne vakantie toe!

Fijne Kerst en een zonnig 2017 namens Solar Boat Twente

15 december ’16

Met behulp van de energie van de zon zal Solar Boat Twente de wateren van Friesland en Monaco trotseren, maar voordat deze energie gebruikt kan gaan worden, zal deze omgezet moeten worden in elektrische energie natuurlijk. Dit zullen we doen met, je raadt het al, zonnecellen en niet zomaar normale zonnecellen. Als unicum in de zonnerace wereld zullen we gebruik gaan maken van flexibele dunne-film zonnecellen.

Maar hoe werken die zonnecellen nou? Zonnecellen worden gemaakt van half geleidende materialen, dit zijn materialen die onder bepaalde omstandigheden geen elektriciteit geleiden maar onder andere omstandigheden weer wel. Een zonnecel is simpel gezien een sandwich van twee verschillend behandelde of ‘gedoteerde’ halfgeleiders van hetzelfde materiaal. Het ene type is zo behandeld dat die te weinig elektronen heeft, zogenoemde ‘gaten’ en is dus positief geladen. Dit is dan ook een p-type halfgeleider. Het andere type is juist zo behandeld zodat die te veel elektronen heeft, negatief geladen is en dan ook een n-type halfgeleider genoemd wordt. Wanneer het p-type en het n-type materiaal in contact komen trekken rondom het contactoppervlak de positieve gaten en de extra elektronen elkaar aan en vormen ze paren in zowel de n-type als de p-type zijde. Onder normale omstandigheden gebeurt er verder niks maar met een zetje in de rug kunnen de elektronen uit de gaten geholpen worden. Dit zetje komt van de energie gedragen door licht. In principe bestaat licht om ons heen uit een soort kleine deeltjes genaamd fotonen. Wanneer deze fotonen de p-type zijde van het materiaal raakt komt er een elektron en een gat vrij. Dit elektron beweegt naar de n-type zijde waardoor er een verschil in spanning tussen beide zijden ontstaat. Wanneer beide zijden met een draadje aan elkaar verbonden worden met bijvoorbeeld een lampje ertussen, kan het elektron weer terug bewegen naar de p-type kant en zal de lamp oplichten.

Dus nu we de basics hebben gehad gaan we verder met welke materialen je hier nou voor kan gebruiken. Traditioneel gezien gebruik je Silicium als halfgeleider voor je zonnecellen. Nu zijn deze cellen goed doorontwikkeld en hebben ze relatief hoog rendement, het productieproces is alleen duur en ingewikkeld. Voordat de cellen daadwerkelijk gemaakt kunnen worden moet er eerst een Silicium kristal gegroeid worden. Hierna worden deze tot 2 meter lange kristallen in plakjes van minder dan 0.5 mm gesneden waarna er nog een aantal lagen op worden aangebracht om de cel te beschermen en te zorgen dat deze elektriciteit kan opwekken. Een andere techniek is de zogenoemde dunne-film techniek. Dit is een techniek die het mogelijk maakt om met dunne lagen halfgeleider van rond de 0.002 mm flexibele zonnecellen te maken. Waar een silicium cel zal breken wanneer je hem een beetje buigt, kan je deze dunne-film rond je mok wikkelen. Een andere mooie eigenschap is dat je deze cellen bijna net zoals kranten kan printen volgens het zogenoemde roll to roll principe. Natuurlijk is het niet zo makkelijk als dat, maar het komt in de buurt. Het feit dat je minder materiaal nodig hebt in combinatie met dat het productieproces minder arbeidsintensief is, maakt deze cellen een van de goedkopere op de markt.

Nu zal je waarschijnlijk denken: “Nou, buigbaar en goedkoper, waarom gebruikt niet iedereen ze?” Het is natuurlijk niet allemaal rozengeur en maneschijn bij deze cellen. Ze zijn op het moment nog minder efficiënt dan silicium zonnecellen. Daarentegen is het een veelbelovende techniek die ook veel ruimer toepasbaar is op onder andere gekromde oppervlakte zoals dakpannen en doorzichtige varianten voor op ramen. De laatste jaren is er dan ook veel onderzoek gedaan om deze techniek te verbeteren en wijder inzetbaar te maken en zo zonne-energie goedkoper dus toegankelijker te maken.

Wij als Solar Boat Twente hebben buiten het doel een podium winnende boot te bouwen onszelf het doel gesteld om met het gebruik van vooruitstrevende technieken een inspirator te zijn voor het gebruik van groene energie. Met deze instelling zijn we in contact gekomen met Solliance, een onderzoeksinstelling met als focus dunne film cellen flexibel op maat zowel op grote en kleine schaal inzetbaar te maken. Samen met de expertise van Solliance zullen we ons zonnedek optimaal kunnen indelen en door middel van een eigen samengestelde beschermlaag zo licht en efficiënt mogelijk maken!

7 december ’16

Beste Sinterklaas,

Bedankt voor de cadeautjes en pepernoten dit jaar! De knutselpieten hebben ook goed hun best gedaan op de bootsurprises, we hebben er al 6 binnen het team! Ik weet dat u alweer naar Spanje vertrokken bent, maar ik wil u toch nog een tip meegeven om de decembermaand volgend jaar nog gemakkelijker te maken voor u.

Waarom komt u nog altijd met de stoomboot naar Nederland toe? De stoomboot is al 233 jaar geleden uitgevonden en er is sindsdien heel veel vooruitgang geboekt in de maritieme wereld. Daarom denken wij dat het tijd is voor iets nieuws, beste goedheiligman! Solar Boat Twente beveelt u aan om volgend jaar over te stappen op een zonneboot, en wel om de volgende redenen:

  1. Het gaat veel sneller. Zo kunt u binnen 3 dagen van Spanje naar Nederland varen!
  2. Deze boot heeft een groter bereik. Hij is kleiner en heeft minder diepgang. Zo loopt de boot niet vast op zandbanken, zoals dit jaar het geval was. Ook kan de boot door kleine sloten en kanalen, zodat u ook naar de kleine dorpen toe kan zonder te paard verder te moeten.
  3. Het is milieuvriendelijker. Om de stoomboot te laten varen moet er flink gestookt worden. Zeker op die lange reis uit Spanje is dat enorm slecht voor het milieu. Met een zonneboot kunt u dit voorkomen en zo uw steentje bijdragen aan het klimaat.
  4. Last but not least, een zonneboot heeft natuurlijk een veel betere uitstraling dan die ouderwetse stoomboot! Met een moderne en high-tech boot trekt u direct de aandacht van alle moderne Nederlanders.

Momenteel zijn we zelf nog bezig met het bouwen van onze boot. Afgelopen week hebben we de mal voor de romp besteld! Het bouwen van de boot werkt een beetje zoals het maken van een chocoladeletter: je hebt een vorm, hierin doe je de chocola en dan komt de chocola er in precies de juiste vorm uit. Zo hebben wij een mal, hier doen we carbon in (wel een dunnere laag dan een chocoladeletter) en halen er dan de romp uit. Deze mal wordt op het moment dus voor ons gefreesd in precies de goede vorm voor de boot! Vanaf januari kunnen we het carbon in de mal gaan leggen. Na ongeveer 2 maanden werken brengen we dan onze nieuwe romp naar de werkplaats, zodat we daar alle onderdelen in elkaar kunnen zetten.

De komende zomer zijn we met onze boot in Monaco, dat is maar een klein stukje vanaf Spanje. Dus we nodigen u en de pieten uit te komen kijken bij onze wedstrijd, om eens te kijken of het wat voor u is. Natuurlijk kunt u dan ook een proefvaart maken in onze nieuwe boot.

Dus, beste Sinterklaas, wij raden u aan met uw tijd mee te gaan en een zonneboot aan te schaffen. Wie weet zien we u volgend jaar op een nieuwe boot in Nederland aankomen.

Tot ziens in Monaco!

Solar Boat Twente

30 november ’16

Afgelopen week heeft Solar Boat Twente het ontwerp gepresenteerd van de allereerste Twentse zonneboot! Voor het team was het best een spannend moment, maar het ontwerp is zeer goed ontvangen. Enkele regionale, zelfs nationale media hebben dit speciale moment ook opgemerkt, waar ook weer veel positieve reacties op kwamen.

Op donderdag 24 november hebben we de ‘Inspiratiemiddag’ gehad, een middag georganiseerd voor onze partners en andere betrokkenen. Deze middag begon met een presentatie van het bootontwerp. Hierna waren een aantal korte cases om na te denken hoe het ontwerp en andere aspecten in het proces nog verder verbeterd kunnen worden. Dit gebeurde in gemengde groepjes, dus communicatiemedewerkers gingen aan de slag met een technisch probleem terwijl echte techneuten bij een PR-case zaten. In het begin dachten sommige deelnemers daarom niet veel te kunnen toevoegen, maar al snel bleek dit juist positief te werken en deed iedereen enthousiast mee. Dit gebeurde trouwens niet toevallig, wij hoopten door de combinatie van frisse ideeën en inhoudelijke kennis juist originele oplossingen naar voren te laten komen.

De 3 allerleukste tips willen we graag met jullie delen:

  1. Vul de boot met helium, dan wordt hij lichter
  2. Pas op voor een opstandige bestuurder tijdens de wedstrijd
  3. Schrijf een boek: ‘Zonneboten voor dummies’

Verder kwamen er natuurlijk veel kritische vragen, waar ook wij soms geen antwoord op wisten. Maar gelukkig waren hier de ervaringsdeskundigen, die ons uit de brand konden helpen. Dit soort vragen zet ons op ons beurt weer aan het denken, in hoeverre zoiets van belang is en of we hier wel genoeg rekening mee hebben gehouden.

Vanaf nu is het verder optimaliseren van elk klein detail, waarbij natuurlijk alle input van de Inspiratiemiddag wordt meegenomen. Vanaf januari starten we daadwerkelijk met het bouwen van de boot. Mocht je dit nou lezen en ook denken: ‘Ik heb jullie ontwerp gezien en dit kan nog veel beter!’ of een andere supergoede tip hebben, laat het ons dan vooral weten!

Get Involved!

17 november ’16

Met behulp van daglicht en een goed paar zonnepanelen, ook wel fotovoltaïsche cellen genoemd, zal de Twentse zonneboot gaan varen. Via allerlei elektrische systemen zal de energie van de cellen richting de propellers worden geleid waar het in contact zal komen met het water. Met ongeveer vijf brute paardenpowers aan boord zal de energie gemakkelijk serieuze schade aan kunnen richten. Het interne netwerk van componenten zal daarom goed in de gaten gehouden moeten worden door ingaande en uitgaande stromen te meten. Dit zal continu moeten gebeuren, ook wanneer de boot met hoge snelheid door het water scheurt.

De Hall-effect sensor is vaak de ideale optie om stromen te meten. Door een ferromagnetische ring met daarin een Hall-effect sensor om de draad heen te plaatsen kan een opgewekt magnetisch veld worden uitgelezen. Nu zou elke blog een stuk interessanter worden wanneer het om de Hall-effect sensor zal gaan, maar dit is nu niet het geval. Waar het op neer komt is het volgende. Het is een precieze, goedkope sensor die perfect gebruik maakt van de Lorentzkracht, maar daardoor helaas sterk afhankelijk is van omliggende magnetische velden. Met een grote, draaiende elektromotor in de buurt leidt dit tot waardeloze metingen en waarschijnlijk een bedroefd Twents team naast een brandende boot in Monaco.

Om dit scenario te voorkomen is er gekozen om met shuntweerstanden te gaan werken. Deze zullen ondanks de magnetische velden in de boot een goede meting leveren omdat ze werken via de bekende wet van Ohm. De shunt is een lage weerstand waarvan de waarde heel nauwkeurig is vastgesteld. Dit zal resulteren in een heel klein verlies van spanning gemeten in enkele millivolts. Dit verschil zal gebruikt worden om de lopende stroom te berekenen via:

Stroom = Spanningsverschil / Shuntweerstand

Er bestaan inmiddels veel verschillende soorten en maten shunts die allemaal op dit simpele principe werken. Doordat de boot met grote stromen werkt, zijn ook grotere shunts nodig. Hiernaast staat zo’n grote uitvoering. De zwarte strip bevat de nauwkeurig bepaalde weerstand. Meestal zijn deze strips gemaakt van manganine, een metaallegering waarvan de eigenschappen goed stabiel blijven met temperatuurwisselingen.

De twee grote bouten zijn de connectoren voor de stroomdraden; de twee kleine schroefjes zijn de aansluitpunten voor de signaalkabels waarmee het voltageverschil wordt gemeten.

Het is mooi om te zien hoe simpele componenten zoals de shunt, door grote betrouwbaarheid en toepasbaarheid nog steeds van toegevoegde waarde zijn op een hightech boot. Het uitlezen van de shunt en het verwerken van de data ervan is echter weer een heel ander verhaal en wordt een stukje complexer. Misschien iets voor een volgende blog.

11 november ’16

Onze boot gaat op draagvleugels varen die de romp uit het water gaan liften. Een boot op draagvleugels heeft heel weinig weerstand en kan daarom ontzettend snel, maar het brengt ook een hoop uitdagingen met zich mee. Zo is het belangrijk dat de vleugels op constante hoogte blijven. Daarnaast moet de boot in twee richtingen (voor/achter en links/rechts) stabiel zijn. Om dit voor elkaar te krijgen worden de vleugels actief aangestuurd: de hoogte en snelheid van de boot worden gemeten en aan de hand hiervan wordt de stand van de vleugels bepaald. Maar hoe bepalen we die vleugelstand?

Als eerste de hoogte, de vleugels moeten constant op ca. 20 cm onder het wateroppervlak blijven. Hier presteren ze namelijk optimaal! In de regeltechniek probeert men het gedrag van een systeem te voorspellen. Wij doen dat door een model voor het dynamisch gedrag van de boot te maken en vervolgens te kijken wat het dominante 2e orde gedrag van de boot inclusief controller is. Dit houdt in dat we het systeem inclusief regelaar (de vleugels) benaderen met een massa veer demper systeem.
Simpel gezegd gedraagt de hoogte van onze boot zich zonder regelaar als gedempte massa, we hoeven dus alleen nog maar een veer toe te voegen om het geheel mooi gedrag te laten vertonen. Dat kunnen we eenvoudig doen door alle vleugelhoeken linear te koppelen aan de gemeten hoogte. Hieruit volgt een eerste vergelijking.eq1

Als tweede is het belangrijk dat de boot in rol stabiel is. Dat is regeltechnisch een stuk lastiger. Op het moment dat de boot namelijk een beetje scheef staat tijdens het vleugelen, zal de zwaartekracht de boot verder om laten klappen. Dit is vergelijkbaar met wat er gebeurt als je een pen rechtop op tafel probeert te zetten. Om de boot toch stabiel te krijgen moet er een tegenwerkend moment geleverd worden. Dat doen we door de vleugels links meer lift te laten genereren dan rechts. Zo trekken we de boot weer recht zodra deze een beetje scheef staat. Dit geeft een tweede vergelijking.eq2

Als derde is er de pitch stabiliteit. De pitch vertoont hetzelfde gedrag als de ROLL, dus hiervoor zou eenzelfde vergelijking gebruikt kunnen worden. Op het moment dat de hoogte geregeld is, is de pitch uit zichzelf al stabiel. De achtervleugel krijgt namelijk automatisch een hogere invalshoek op het moment dat de boot gaat hellen. Hierdoor levert deze meer lift en wordt de boot weer recht getrokken. Voor stabiliteit in de pitch hoeft de achtervleugel dus niet apart aangestuurd te worden, wat leidt tot een laatste vergelijking.eq3

Uit al deze 3 factoren volgt een 3-tal vergelijkingen waarmee de de lift bepaald kan worden die elke vleugel moet leveren. Als we de hoogte en roll van de boot meten, kunnen we deze vergelijkingen oplossen. Zo bepalen we dus de benodigde lift per vleugel en kunnen we vleugelen!

2 november ’16

Een boot ontwerpen is hartstikke leuk, maar als je niet vooruit komt heeft het natuurlijk weinig zin. Daarom is het essentieel om een efficiënte en krachtige schroef te ontwerpen. Om ons een beetje te onderscheiden van andere teams hebben we gekozen voor een contraroterende schroevenset; dat wil zeggen dat we twee schroeven hebben die om dezelfde as draaien, maar in tegengestelde richting.

Waarom? Het blijkt dat een contraroterende schroevenset efficiënter is dan een enkele schroef. Het basisprincipe van een schroef is dat deze het water dat hem passeert versnelt, waardoor er impuls van het water op de boot wordt overgedragen. Hierin is alleen snelheid parallel aan de schroefas nuttig. Helaas veroorzaakt de draaiing van de schroef ook een draaiing in het water dat hem passeert. Dit is geen nuttige energie, dus het is een punt waarop energie verloren wordt. Door een tweede contraroterende schroef achter de eerste te plaatsen kan een deel van deze verloren energie weer teruggewonnen worden, waardoor de efficiëntie tot 16% kan toenemen!

Heel leuk en aardig, maar hoe ontwerp je nou eigenlijk zo’n set schroeven? Dat blijkt niet al te gemakkelijk te zijn. Een schroef is in principe een set vleugels; de stuwkracht komt dan ook voort uit de liftkracht, dezelfde kracht die vliegtuigen laat vliegen. Omdat de ‘vleugels’ ronddraaien en de boot zelf ook voortbeweegt, is de snelheid van de stroming die de liftkracht veroorzaakt niet over de hele schroef hetzelfde. Deze varieert zowel in grootte als in richting over de straal. Daarnaast beïnvloeden de schroeven ook de stroming rond zichzelf en elkaar, wat weer invloed heeft op de liftkracht en de weerstand die de schroef ondervindt.

Om zoveel mogelijk van deze effecten mee te nemen zou het ideaal zijn om gebruik te maken van Computational Fluid Dynamics. Dit is een verzamelnaam voor numerieke methoden om het gedrag van stromingen te bepalen. Helaas hebben wij niet de expertise of de rekenkracht die hiervoor nodig is. Gelukkig bestaan er versimpelingen die erg nuttig zijn in schroefontwerp. Hoofdzakelijk is er de Lifting Line theorie. Deze benadert iedere schoep van de schroef als een enkele lijn van gebonden wervels, die zelf (helixvormige) wervelingen afstaan in het stromingsveld.

Deze wervels zijn volgens de stelling van Kutta-Joukowski verantwoordelijk voor de liftkracht. Daarnaast veroorzaken ze stromingen in het water die met wiskundige technieken voorspeld kunnen worden. Op deze manier kan een optimale verdeling van die wervels berekend worden. Dit vormt dan de basis voor het kiezen van een vleugelprofiel voor de schoepen.

Behalve dit alles moet er ook nog rekening worden gehouden met cavitatie, een verschijnsel waarbij er zich luchtbelletjes op de schoepen vormen die vervolgens met geweld imploderen. Daarbij verminderen ze de stuwkracht en kunnen ze schade toebrengen aan het blad. Bij de snelheid waarop onze schroeven gaan draaien moet daar heel goed naar gekeken worden. Daarnaast zijn er oppervlakte-effecten omdat de schroef net onder het wateroppervlak zit, stromingen die door de romp en de vleugels veroorzaakt worden… Allemaal factoren die invloed hebben het functioneren van de schroef.

Al met al is het ontwerpen van de schroef een flinke uitdaging gebleken. Het is een test van alle vaardigheden die je als techniekstudent opdoet. Maar bovenal is het extreem leerzaam geweest om al deze theoretische technieken toe te passen in een werkelijke situatie, en het gevoel van beloning wanneer je uiteindelijk resultaten krijgt kent zijn weerga niet!

26 oktober ’16

Zoals beloofd zal deze week sub-team romp verder uitweiden over waar ze tot nu toe mee bezig waren. Het gaat hierbij zoals de naam al vermoed om het maken van de romp en bijbehorende ribben.

De romp zal gemaakt worden van vezelversterkt kunststof oftewel carbon. Carbon heeft mechanische eigenschappen die heel fijn zijn om mee te werken maar ook heel uitdagend. Carbon is een zogenoemd anisotroop materiaal, dat betekent dat de eigenschappen van het materiaal niet in alle richtingen hetzelfde zijn. Dit is ook te zien in de afbeelding: Carbon is erg sterk in het vlak (vooral op trek) maar is zwakker in andere richtingen. Hier is op meerdere manieren rekening mee te houden.

Als eerste worden de vezels vaak in een weefsel verwerkt of er worden meerdere lagen vezels op elkaar gelegd in verschillende richtingen. Dit zorgt ervoor dat als er krachten loodrecht op de vezelplaat komen dat de plaat dan over Y en Z dezelfde eigenschappen heeft. Als tweede worden er vaak sandwichconstructies gemaakt. Dit betekent dat er twee buitenste lagen of ”skins” over een lichtere en zwakkere kern worden geplakt. De kern heeft als functie om de afstand tussen de twee skins te vergroten. Indien er dan een kracht loodrecht op het vlak komt zal de bovenste helft op compressions belast worden en de onderste helft op tension waardoor de plaat veel stijver wordt. Als derde en laatste zal er tijdens het ontwerpen zelf rekening mee gehouden moeten worden dat de grootste krachten op de juiste manier aangrijpen op de composieten onderdelen.

In de praktijk bouwen alle studententeams die met een voertuigenrace mee doen hun voertuig van carbon. Andere goedkopere opties zouden zijn om het carbon te vervangen met glasvezel en als kernmateriaal balsahout te gebruiken i.p.v. honeycomb of schuim. Dit brengt echter wel een veel groter gewicht met zich mee.

Wat moeilijk is aan werken met composieten en voornamelijk het simuleren met composieten is dat het erg lastig kan zijn om te voorspellen hoe composieten zich zullen gedragen in de werkelijkheid. Composieten zullen in vergelijking tot bijvoorbeeld staal heel plotseling en explosief falen. Ook is het moeilijk om de verbindingen tussen verschillende onderdelen goed te modelleren naar werkelijkheid. Voor stijfheid en sterkte analyses van composieten zullen er dus altijd aannames gedaan moeten worden, ook over bijvoorbeeld de imperfecties die in de romp kunnen ontstaan na het afbakken of de lijmverbinding tussen nauw aansluitende onderdelen.

Met de toename van het gebruik van composieten heeft ook de simulatiesoftware grote sprongen gemaakt. Mits de aannames goed onderbouwd zijn en sommige interfaces tussen onderdelen enigszins vereenvoudigd worden is het nu mogelijk om binnen afzienbare tijd goede informatie te krijgen over bijvoorbeeld het aantal ribben dat nodig is en de plaatsing van deze ribben. Dit is dan ook waar wij mee bezig zijn. Op de afbeelding is bijvoorbeeld een iteratie van onze boot te zien waarin de vezelrichtingen (de groene pijltjes) van het carbon te zien is. Het is nogal een wirwar maar het is wel belangrijk om te controleren dat je programma de carbonplaten op de juiste manier legt.

Tot zover de kleine update over het ontwerp van de romp en wat daarbij van belang is, tot volgende week!

19 oktober ’16

Als nieuw studententeam aan de UT willen we graag het initiatief nemen tot meer samenwerking met de andere teams hier, om zo elkaar te helpen verbeteren. In het kader hiervan was er de afgelopen week een ‘koffiedate’ met zowel het Green Team als het RoboTeam. Ook het Solar Team zijn we natuurlijk niet vergeten, aangezien er binnenkort een borrel is ingepland met alle vier de teams. Ik kan wel zeggen dat er uit deze bijeenkomsten al een aantal erg leuke ideeën zijn voortgekomen! Natuurlijk moet er bij gezamenlijke activiteiten wel een middenweg gevonden worden in de verschillende tijdsplanningen en ambities, maar wij zijn wel degelijk op een aantal heel goede mogelijkheden gekomen. Later meer hierover…

Voor het einde van deze week staat namelijk alweer een nieuwe deadline, ditmaal wel heel anders dan de vorige. Op extern gebied willen we komende vrijdag 50% van de hele begroting rond hebben. Mocht het met de financiën helemaal verkeerd lopen, dan zal dit doorwerken tot in het bootontwerp dat in dat geval goedkoper gemaakt zal moeten worden. Team extern gaat deze week dus nog harder verder met bellen en mailen, maar heeft er (nu tenminste nog) wel alle vertrouwen in dat het goed gaat komen.

Vanuit een ontwerp oogpunt loopt alles tot nu toe lekker. Alle sub-teams boeken vooruitgang op een steady rate en tot nu toe zijn er geen onoverkomelijke problemen tegengekomen. Wel stellen we ons er al een beetje op in dat er later in het proces nog dingen komen bovendrijven die beter hadden gekund (pun intended). Gesprekken met andere teams leren ons dat je nooit aan echt alles kunt denken, maar je probeert natuurlijk zoveel mogelijk te voorzien. Soms betekent dit ook dat je niet voor de oplossing gaat die in de theorie het lichtst/sterkst is, maar voor de meest praktische oplossing. Volgende week zal ons blog geschreven worden door één subteam en zullen we meer de diepte in gaan (pun intended) wat betreft onze ontwerpkeuzes.

Als laatste voelden we ons de afgelopen dagen een beetje fotomodel, in 2 dagen maar liefst 2 fotoshoots. De eerste was in ons eigen kantoor, om echt te laten zien hoe we elke dag werken. Als je dan opdracht krijgt om spontaan met elkaar te staan overleggen, voelt het toch wel wat geforceerd. Maar gelukkig kan je op foto’s niet meeluisteren met deze zeer nuttige discussies. De tweede was in een iets fotogeniekere setting, meer als een teamfoto bedoeld. Mocht je benieuwd zijn naar de resultaten: die hebben we ook nog niet gezien. We kunnen op het moment slechts meedoen met benieuwd zijn.

12 oktober ’16

Waarschijnlijk zijn jullie benieuwd wat er gebeurd is met de eerste deadline afgelopen vrijdag van ons technische team. Nou, dat verliep niet helemaal soepel. We kwamen erachter dat niet alles op tijd af zou komen binnen de werktijden, dus de enige optie was nog om in de avond door te werken. Het was echter een heel nuttige avond en alle taken zijn afgerond. Dus aan het eind was er ook nog even tijd voor een biertje. Ondanks dat we heel hard werken, zijn we wel nog steeds studenten hoor.

Dan kwam er nieuws vanuit de universiteit: er worden plannen gemaakt voor een algemene werkplaats voor alle studententeams op de campus. Natuurlijk zouden we daar ook in thuis horen, samen met het Solar Team, Green Team en RoboTeam. Het UT Nieuws en UT Magazine (voor alumni) zijn bezig met mooie artikelen over zo’n werkplaats en we zijn door beide geïnterviewd hierover. Dus hou het nieuws in de gaten en je ziet de artikelen vanzelf verschijnen!

Deze week heeft nog een geheel nieuwe ervaring voor ons in petto. Morgen (donderdag) komt een groep leerlingen van de middelbare school Waerdenborch bij ons op bezoek. Zij zijn ook bezig met een solar boat, dus we zullen hen een soort ‘kijkje achter de schermen’ geven bij ons project. We hopen hen een nuttige en vooral leuke middag te bezorgen. Wij hebben er in elk geval al veel zin in!

6 oktober ’16

Eind vorige week hebben we met twee teamleden de ‘Dag van de Innovatie’ bezocht op vliegveld Twente. We waren hierheen om kennis te maken met andere innovatieve bedrijven uit de regio. Iedereen die we hebben gesproken was erg enthousiast over ons project en sommigen willen zelf verder gaan bijdragen! Ook merkten we dat team shirts echt werken: mensen kijken naar het logo op je shirt en beginnen dan opeens een gesprek. Erg leuk om te zien hoe dat werkt!

Toen was deze maandag ons “Meet the Team” filmpje klaar en is het gepost op alle media. Iets waar we snel achter waren is dat vrienden je filmpje zien en direct commentaar gaan leveren. Zo krijg je opeens reacties over wat je doet in het filmpje, of soms zelfs een rare screenshot met je eigen hoofd erop… Maar aan de andere kant betekent dit ook dat onze berichten een groot bereik hebben. Laten we daar maar aan vasthouden! (Stiekem vinden we het wel leuk om rare screenshots te krijgen en lachen we zelf ook gewoon mee om onszelf)

En nu aan het werk! De deadline is dat aan het eind van deze week het concept-ontwerp van de boot klaar is. Hierbij horen dus de belangrijkste ontwerpkeuzes, ongeveer de afmetingen en alle benodigde onderdelen. Wanneer daarvan een lijst is, kunnen we bezig om al deze onderdelen te gaan verkrijgen en ondertussen het ontwerp te verbeteren, gebaseerd op conclusies die in de tussentijd getrokken zijn. Dus, genoeg te doen deze week!

28 september ’16

Ondanks dat het officieel de eerste dag van de herfst was, hebben we met het team nog even genoten van het mooie zomerweer op de barbecue bij Maxon Motor. Hiervoor waren vele teams voor waterstofauto’s, zonneauto’s en -boten en voetbalrobots uit heel Nederland naar Enschede gekomen. Er is een heel aantal nieuwe contacten ontstaan met andere teams, en onze medebootbouwers uit Delft en Leeuwarden hadden zelfs hun zonneboten meegenomen! Deze zijn natuurlijk uitvoerig door ons bestudeerd. Kortom, het was een nuttige (en lekkere) barbecue.

Verder zijn we met een aantal mensen bij de eerste bedrijven langs geweest. Vorige week hebben we een aantal heel goede tips gekregen voor het rompontwerp bij Van Oossanen in Wageningen, een bedrijf met ontzettend veel ervaring op dat vlak. Deze week zijn we naar Friesland afgereisd om te kijken of ze daar de ruimte en middelen hebben om de romp daadwerkelijk te gaan bouwen. Zo begint het plan toch al een stuk dichter bij de realiteit te komen.

Het hoogtepunt was toch wel vanmorgen, toen hebben we onze eerste acteurservaring opgedaan! We zijn bezig met een introductiefilmpje waarin ons team voorgesteld zal worden, met de hulp van Addictive. Vanmorgen zijn de opnames gemaakt van alle teamleden. Het voelde wel raar als zo’n camera je op een paar centimeter afstand aan het filmen is 🙂 Op dit moment wordt hard gewerkt aan de montage. Binnenkort kunnen jullie het resultaat natuurlijk bekijken!

21 septemer ’16

Dit is hem dan: de allereerste blogpost van Solar Boat Twente! We zijn alweer tweeënhalve week geleden begonnen, de hoogste tijd dus om onze blog op te zetten. Via deze blog willen we jullie meenemen op onze weg naar de Monaco Solar Boat Challenge 2017. In de wekelijkse update kom je te weten waar het team mee bezig is, wat de laatste vorderingen zijn en of alle teamleden het nog een beetje met elkaar kunnen uithouden.

In de afgelopen weken zijn we voortvarend van start gegaan: Ons nieuwe kantoor is ingericht, de eerste afspraken bij bedrijven staan en zelfs de eerste conceptontwerpen voor de boot beginnen al vorm te krijgen. Ook zijn er warempel al enkele tijdschriftartikelen aan ons team gewijd! We vertrouwen er, ondanks de drukke planning, allemaal nog steeds op dat we onze boot op tijd af te krijgen voor de eerste wedstrijd in mei in Friesland.

Hilarisch was afgelopen vrijdagmiddag: de eerste screening voor de stuurman of -vrouw van onze boot. Want hoeveel ruimte heb je eigenlijk nodig om te zitten? Nou, dat is op te meten met een high-tech rolmaat. En aangezien de bestuurder voor Friesland maximaal 70kg mag wegen, is ook ieders gewicht genoteerd. Exacte cijfers houden we liever voor onszelf…